تاریخ : جمعه, ۱۴ آذر , ۱۳۹۹ 19 ربيع ثاني 1442 Friday, 4 December , 2020
5

عوامل خطرناک پیشرفت روحی

  • کد خبر : 2178
  • 25 شهریور 1399 - 10:52
عوامل خطرناک پیشرفت روحی

وقتی مسیر پیشرفت معنوی تبدیل به وسیله ای برای خدمت کردن به منیت و ایگو شود به آن منیت معنوی می گویند که از عواملی بسیار خطرناک و بازدارنده در مسیر پیشرفت روحی است. عواقب آن می تواند برای خود شخص و دیگران سنگین باشد. ما ممکن است به جای اینکه فکر کنیم روز به روز آدمی […]

وقتی مسیر پیشرفت معنوی تبدیل به وسیله ای برای خدمت کردن به منیت و ایگو شود به آن منیت معنوی می گویند که از عواملی بسیار خطرناک و بازدارنده در مسیر پیشرفت روحی است. عواقب آن می تواند برای خود شخص و دیگران سنگین باشد. ما ممکن است به جای اینکه فکر کنیم روز به روز آدمی بهتر می شویم حس نارسیستی و خودشیفتگی را در خود تقویت کنیم.

نارسیسیسم به تنهایی نوعی اختلال روانی است که در آن شخص اهمیت بیش از حدی به خود داده و اسیر یک خودشیفتگی مفرط می شود. نارسیسیسم معنوی نیز مشابه آن است با این تفاوت که محتوای آن به جای مسائل مادی از چیزهای معنوی تشکیل می شود مثل تصور اینکه او به دانش و توانایی های روحی رسیده است که دیگر کسی همتای او نیست. چنین افرادی قدرت تحمل دیگران را ندارند و خود را در زمینه های روحی برتر از دیگران احساس می کنند و بقیه را موجوداتی مادی نگر و تکامل نیافته می بینند.

مثال هایی از منیت معنوی:

  1.  ادعای اینکه او دارای قدرت های ویژه ای همچون داشتن موکل، راهنمای روحی، ارواح پیشرفته و اساتید معنوی است که به او در رسیدن به اهداف شخصی کمک می کنند و به همین خاطر فردی خاص و برتر است.
  2.  ممکن است او تصور کند که روح یکی از قدیسان و افراد معنوی پیشرفته در او حلول پیدا کرده است. این افراد شاید ادعای پیامبری دروغین هم بکنند.
  3.  انتشار تصاویر مکرر از خود در حالت های معنوی به صورت آنلاین برای اینکه توجه دیگران را جلب کنند.
  4. ادعای اینکه دیگران قدرت فهم و درک مفاهیم پیچیده و عمیقی که به آن دست پیدا کرده اند را ندارند و فقط آگاهی خود آنها از نوع ارتعاشات بالا است و دیگران هیچ وقت به سطح آنها نمی رسند.
  5.  استفاده از کلمات و الفاظ پیچیده معنوی برای اینکه ضعف روانی خود را بپوشانند و به ظاهر خود را فردی دانا و دلسوز نشان دهند.
  6.  نگاه آنها به دیگران این گونه است که بقیه انگار در خواب و در ارتعاشات پایین معنوی هستند و تکاملی در آنها دیده نمی شود و فقط خود آنها خاص هستند.
  7.  صحبت کردن بیش از حد در مورد قدرت های روحی خود برای به رخ کشیدن آنها و نه استفاده مثبت.
  8.  تقلید رفتارهای کسی که واقعا به درجات معنوی بالا رسیده است.
  9.  ادعای اینکه توانایی او در ارتباط با قدیسان و یا خدا از همه بیشتر است.
  10. تمرکز شخص بر اینکه چه قدر نسبت به بقیه پیشرفت روحی کرده و چه قدرت هایی به دست آورده است.
  11.  تمرکز بر اینکه چه قدر دانش او بالا است و چیزهایی را می داند که بقیه از درک آنها عاجز هستند. البته این درست است که واقعا در هر مرحله از پیشرفت روحی چیزهایی برای انسان نمایان می شود که دیگران به دلیل نبودن در چنین شرایطی آن را درک نمی کنند ولی این نباید دست مایه فخر و خودبرتر بینی شود.
  12.  نداشتن حس کنجکاوی نسبت به دانستن حقایق واقعی و بسنده کردن به اطلاعات قبلی خود.
  13. حالا شما تصویری از این مرض روحی خطرناک دارید. چنین افرادی شاید یک عمر در این دام ایگو گیر کنند و وقت خود را با کلمات، اصطلاحات و قدرت های معنوی تلف کنند و استفاده مفید خاصی از آنها نکنند و فقط منیت خود را سیراب کنند.

نمونه این افراد بسیار زیاد هستند و متاسفانه تا مرزهای خطرناکی رفته اند که موجب قتل و ناهنجاری های اخلاقی گسترده نیز شده است. چهره های معروفی از اساتید هند و تبت نیز در این لیست قرار دارند و به طور جهانی نیز شناخته شده هستند.

منیت روحی خطرناک است چون فرد را به این خطای ذهنی سوق می دهد که او دیگر روشن شده است و ماموریت خود را در این جهان به خوبی انجام داده است. او تصور می کند به دانش، خرد و بیداری رسیده در حالی که در تمام این مدت، خود را گول می زده است. او دیگر به خود اجازه پیشرفت نمی دهد و در محدودیت های خود باقی می ماند. بنابراین مرگ و ایستایی روحی خود را رقم می زند چون تکامل یعنی عبور از چرخه های مختلف و رشدی که هیچ گاه متوقف نمی شود.

بنابراین از مهمترین عوامل خطرناک در مسیر رشد روحی این است که فکر کنیم دیگر به بیداری رسیده ایم، با بقیه فرق داریم و از آنها برتر هستیم و چیز دیگری برای یادگیری وجود ندارد چون به مقصد رسیده ایم.

راه مقابله با منیت معنوی

پیشرفت روحی باید همراه با تواضع، باز بودن ذهن و قلب و داشتن صداقت با خود باشد. بیشتر افرادی که گرفتار این نوع منیت می شوند هنوز با سایه خود کنار نیامده اند. سایه از نظر یونگ، بخشی از ضمیر ناخودآگاه است که از خود ما و دیگران پنهان مانده و محتوای آن را طرد یا سرکوب می کنیم چون دوست نداریم با آنها مواجه شویم و یا جامعه آنها را نمی پسندد. بنابراین از پذیرش آنها ممانعت می کنیم.

بنابراین یکی از راه های از بین بردن منیت معنوی، شناخت سایه درون است.

همچنین طرح پرسش های عمیق می تواند در این راه درمانی کمک کننده باشد مثل:

– در چه زمینه هایی این پیشرفت معنوی من باعث می شود که حس کنم از دیگران برتر هستم؟
– از کجا مطمئن هستم که افرادی با ظاهر معمولی، دارای قدرت هایی عجیب تر و بیشتر از من نیستند؟
– من سعی دارم با این قدرت ها چه ضعف هایی را در خود بپوشانم؟

 

 

لینک کوتاه : https://norehedayat.com/?p=2178

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.